Çok Yoruldum...

Fotoğraf Alıntıdır.

Herkese iyi akşamlar...
Yine içimi dökeceğim bir yazıyla karşınızdayım.Farkındaysanız bu aralar pek blogla ilgilenmiyorum.Çünkü bu aralar bir hayli yoğunum.Ruhen,bedenen...Ve artık çok yoruldum diyebilirim...
Bizimkiler Samsun'a gittiğinde başları oh özgür olacağım,bir de kafama göre olan bir iş bulursam gez,toz,eğlen gibi planlar yaparken.Planlarım henüz gerçekleşmedi pek gerçekleşeceğe de benzemiyor.İş arıyorum,görüşmelere gidiyorum ama bir ses çıkmıyor.Asıl mesleğim olan grafikerlik ile ilgili ilan vermiştim bir siteye oradan bana geri dönüş yapıldı.Çok sevindim tabi geri dönüş yapılmasına.Evde yani freelance grafikerlik teklif edildi.Kız çocukları için yapılan saç fırçalarının üzerine tasarım yapmam istendi.Bende hemen bunun bir fırsat olabileceğini düşündüğümden kabul ettim.Sonrasında taa Çekmeköy'e gidip görüştüm işi veren adamla.İyi hoş anlaştık her konuda fakat yaptığım tasarımlara harika diyor,ertesi gün bana değiştirtiyor ki öyle ufak tefekte değil resmen baştan yaptırıyor.Size tasarım mailleri gönderdim diyorum.Adam watsappta görüyor cevap vermiyor felan.Sanırım oyalanıyorum...Ama o kadar saat kafa patlatmama,bişeyler yapmama yani kısacası emeğime karşılık oyalanıyorsam çok yazık demekten başka bişey diyemiyorum.Biraz daha bekleyeceğim bu şekilde devam ederse işe son vereceğim.Kendi ayaklarımın üzerinde durmaya çalışıyorum ama ne kadar zor olduğunu daha 3. haftada anladım.

İş hayatı bu kadar beterken peki ya aşk hayatım nasıl derseniz.O belki de daha da beter :/ Yakın zamanda yeni bir aşka yelken açtım.Çok eskiden tanıdığım,ortak arkadaşlarımızın olduğu biriyle.Evde kaldım,gel ben seni alayım makaraları yaparken birden adını koyamadığım bir yakınlaşmaya dönüştü.Herşey ani bir şekilde başlarken acı gerçekleri de öğrenmeye başladım.Erkek arkadaşım 2 sene önce psikolojik bir durum yaşayıp hatta 10 gün akıl hastanesinde tedavi görmesi gibi...Anormallik sezmeye başlamıştım ve biraz üzerine gidince anlattı.Üzüldüm bir yandan da ona destek olmak istedim.İlk 1 hafta evet güzeldi herşey.İzine ayrılmıştı ve izni bitip işe gitmeye başlayınca ilgisi azalmaya başladı bana karşı...Buluştuğumuzda artık sadece ilgilenmesi canımı çok sıkmaya başladı.Beni sevdiğini söylüyor ama ona hiç inanmıyorum.Her zaman ki bahane kafasının çok karışık olduğu ki sıkıldım bu laftan.Ve mecburen ayrılmak zorunda kaldım.Çünkü artık çok yoruldum.Bende ki bu şansızlık hiç sona ermeyecek gibi...Diyeceksiniz çok karamsar düşünüyorsun ama artık bu kaçıncı...İnsan biriyle beraberse o kişi nasıl ilgi alaka gösteriyorsa,karşı tarafta aynı şekilde davranmalı.Bende aşırı ilgiyi seven biri değilim.Vıcık vıcık bir aşk,dakika da bir aranmak vs istiyor değilim.Ama önemsenmek,değer görmek istiyorum artık ki bu en doğal hakkım.Başkalarına özenmek istemiyorum,bende ne eksik neden olmuyor diye sorgulamaktan kendimi de sıkıldım.Bu olanlardan çıkardığım tek sonuç fazla iyi niyetli olmam...Yalnızlığı sevmiyorum ama acı verecek bir aşktan iyidir diyorum ve uzunca bir zaman bir ilişki düşünmüyorum.


Umarım okurken sıkılmamışsınızdır.Dertleşecek kimse kalmayınca buraya içimi dökmek bana iyi geliyor.En azından bir süreliğine rahatlamış oluyorum...Neyse yazacaklarım bu kadar.Okuyan herkese teşekkürler.





Hoşçakalın
Sevgiyle Kalın...
Yorum Gönder